بنام خالق هستی
ما در زندگی روزمره با شلوغی کارها و برنامه هایی که نامنظم برای خود ایجاد میکنیم روزبروز عادت گراتر >پریشانتر > افسرده تر و دچار روزمرگی میشویم اما فقط یک لحظه کافیست بایستید و به برگی که در گرو باد به زمین می افتد نگاه کنیم هرچه قدر که دقیق باشیم نمی توانیم حدس بزنیم که برگ کجا خواهد افتاد چون تمام عالم هستی در عین بی نظمی ظاهری از نظام بسیار پیچیده ای تشکیل شده است که با علم بشری قابل اندازه گیری نیست و کائنات بالفطره خلاق و غیرقابل پیش بینی می باشد انسان هم برای رسیده به طبیعت وجودی خویش باید به اصل خود بازگردد شما بچه ای را ببنید اگر ۲۰ بار هم کتابی به آن بدهید عکس العمل یکسان از خود نشان نمیدهد حتی اگر همه را پاره کند هم یکجور پاره نخواهد کرد
دلیل این مطلب اینست که این بچه با الگوهای تکراری و شرطی ما ذهن خود را پر نکرده است و تنها چیزی که میخواهد احساس شادی > لذت >محبت و بازی کردن است ما انسانها خودمان ذهنما ن را به سوی زندگی تکراری و خسته کننده راهنمایی میکنیم و ذهنیاتی غیر واقعی و منفی برای خود میسازیم برای خلاق بودن باید در لحظه زندگی کرد و برای در لحظه بودن باید ذهنمان از الگوهای شرطی و منفی پاک و الگوهای خلاق و مثبت جایگزین گردد



